ในช่วงเวลาบ่ายของวันหยุดยาววันหนึ่งฉันกลับมาที่ตลาดคลองสวนอีกครั้ง ฉันพบว่าผู้คนหลั่งไหลมาเที่ยวที่นี่ ไม่ขาดสาย สังเกตได้จากรถยนต์ที่จอดอยู่ และผู้คนที่เดินเที่ยวในตลาดอย่างไม่ขาดสาย ตลาดคลองสวนวันนี้ ต่างจากเมื่อวันวาน การค้าเริ่มกลับมาคึกครื้นอีกครั้งด้วยนักท่องเที่ยว รวมทั้งพ่อค้าแม่ขายที่มาค้าขายกันเพิ่มขึ้น
ฉันจอดรถที่ฝั่งตลาด อ.บางบ่อ ฝั่ง จ.สมุทรปราการ เดินตรงไปเรื่อยๆผ่านร้านค้ามากมาย และเมื่อสุดปลายตลาด เขต อ.บางบ่อ
เดินข้ามสะพานข้ามคลองอีกครั้ง และมุ่งตรงไปตามทางเรื่อยๆ และฉันได้พบแล้วกาแฟ"แป๊ะหลี"
การกลับมาอีกครั้งของฉันที่ตลาดคลองสวนแห่งนี้ ฉันตั้งใจที่จะมาเก็บข้อมูลเกี่ยวกับร้านแป๊ะหลี เพื่อจะมาลง ในเว็บไซต์
และฉันก็ไม่ผิดหวัง เพราะเมื่อฉันมาถึงหน้าร้านพบเด็กหนุ่มคนหนึ่งฉันมองเข้าไปในร้าน พบแป๊ะหลียืนชง กาแฟอยู่เช่นเดิม ฉันจึงบอกน้องชายคนนั้นขออนุญาตเข้าไปถ่ายรูปข้างใน และเมื่ื่อฉันเห็นน้องชายคนนั้น พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตฉันจึงเดินเข้าไปทันที
เมื่อสองเท้าก้าวเข้ามาภายในร้าน สังเกตได้ว่าเต็มไปด้วยรูปภาพของแป๊ะหลีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นรูปภาพ ที่ถ่ายกับครอบครัว หรือถ่ายกับบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการต่างๆ รวมถึงภาพข่าวตามหนังสือพิมพ์ที่ทางร้านได้เก็บไว้
"สวัสดีค่ะอาแปะ ขอหนูถ่ายรูปหน่อยนะคะ" ฉันเอ่ยทักทายเจ้าของร้านวัยชรา ที่กำลังยืนชงกาแฟอยู่ หน้าหม้อต้มกาแฟ
"ได้สิๆ เดี๋ยวไปยืนถ่ายหน้าร้านแล้วกัน" ชายชราตอบมาด้วยสำเนียงไทยปนจีน ในน้ำเสียงนั้นใจดีและสีหน้า เปื้อนยิ้มตลอดเวลา
สำหรับผู้ที่ชื่นชอบในรสชาดของกาแฟโบราณ คงมีไม่น้อยที่รู้จักกาแฟโบราณ"แป๊ะหลี" ตลาดคลองสวนร้อยปี เพราะรสชาดกาแฟของแป๊ะหลีเป็นเอกลักษณ์ของกาแฟโบราณสูตรดั้งเดิมจริงๆ
แป๊ะหลีใช้ชีวิตและเติบโตมากับสถานที่แห่งนี้จนถึงปัจจุบัน และเริ่มชงกาแฟตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ จนปัจจุบันแป๊ะหลีก็ยังชงกาแฟบริการลูกค้าเป็นเวลา 86 ปี (พ.ศ.2552) กาแฟของแป๊ะหลีมีกลิ่นหอมของกาแฟและรสชาดไม่ขมและไม่หวานเกินไป ในระหว่างที่รอฉันก็ขออนุญาตถ่ายรูปในระหว่างที่กำลังชงกาแฟ ซึ่งแป๊ะหลีก็ยินดีแถมยังโพสท่าชงกาแฟให้ฉันถ่ายภาพอีกด้วย เมื่อเสร็จจากภาระกิจการชงกาแฟแล้ว แป๊ะหลีก็ออกมายืนหน้าร้านพร้อมกับโพสท่าให้ฉันถ่ายภาพ และในขณะเดียวกันก็มีนักท่องเที่ยวเดินเข้ามาในร้านไม่ขาดสาย จนโต๊ะในร้านที่มีไว้ต้อนรับลูกค้าเต็มในช่วงเวลาพริบเดียว
ถึงแม้ว่าการมาในครั้งนี้ใช้เวลาเพียงนิดเดียวที่ได้พบกับคุณลุงแป๊ะหลี แต่เพียงบทสนทนาเพียงไม่กี่ประโยค ทำให้ฉันได้รู้ว่าแป๊ะหลีเป็นชายชราที่ใจดีคนหนึ่ง ซึ่งเมื่อมีลูกค้าเข้าร้านหรือแม้แต่เดินผ่าน แป๊ะหลีจะเชื้อเชิญให้เข้าไปนั่งทานกาแฟในร้านด้วยท่าทางเป็นมิตรและน้ำเสียงที่เอื้ออารีอย่างยิ่ง แม้ว่าฉันจะไม่ได้นั่งทานกาแฟที่ร้านในวันนี้เพราะมีลูกค้าเข้ามาจนที่นั่งเต็มหมด แต่ฉันก็ไม่ลืมที่จะซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้านแน่นอน
|