หลังจากห่างหายไปเสียนาน ทริปนี้ได้ไปเที่ยวที่ "ตลาดเก่า100 ปี" อ.บางบ่อ สมุทรปราการ แต่จริงๆแล้วพื้นที่บริเวณนี้เป็นรอยต่อระหว่าง ฉะเชิงเทรากับสมุทรปราการ หรือที่ชาวบ้านแถวนั้นจะเรียกว่า "ตลาดคลองสวน"
ครั้งนี้ก็พาคุณนายมาลัยกับหลานสาวไปเที่ยวเหมือนเดิม ตั้งใจว่าจะไปหาก๋วยเตี๋ยวกินกัน เพราะตลาดคลองสวนห่างจากบ้านที่แปดริ้ว นิดเดียวเอง ขับรถสิบนาทีก็ถึงแล้ว
ร้านที่ฉันไปและกินก๋วยเตี๋ยวกัน เป็น"ร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดตุ๋น"ซึ่งแม่รู้จักคุ้นเคยดี เจ้าของร้านชื่อน้าริน ร้านจะอยู่ตรงทางเข้าืืเมื่อเดินจากที่จอดรถ เมื่อเดินเข้าตลาดร้านจะอยู่ด้านซ้ายมือ บริเวณนั้นจะมีเรือหางยาวขึ้นบกอยู่ลำหนึ่ง เพื่อไว้ให้นักท่องเที่ยวนั่งรับประทานอาหาร ร้านน้ารินนี้ก๋วยเตี๋ยวเป็ดอร่อยไม่แพ้เจ้าอื่นในตลาด เนื้อเป็ดตุ๋นจะนุ่มและเปื่อยเคี้ยวง่าย ส่วนน้ำก๋วยเตี๋ยวก็รสชาดดี ร้านตั้งอยู่ริมน้ำและถ้าใครจะสั่งลงไปกินในเรือก็ได้ ( มีเรือที่จอดไว้สำหรับเป็นที่นั่งให้ลูกค้าด้วย) พร้อมกันนี้ได้สั่งหมูสะเต๊ะจากร้านข้างๆมาอีกชุดนึง แถมมีกาแฟ โอเลี้ยง และนมเย็นจากร้านข้างๆ
เมื่ออิ่มหนำสำราญกันแล้วก็ออกเดินเล่นซื้อขนมของฝากกลับบ้าน จะว่าไป ตลาดคลองสวนนี้เมื่อสมัยเด็กๆฉันมากับแม่บ่อยมาก เพราะแม่มักจะพามาซื้อของและพาฉันมาหาหมอบ่อยๆ ด้วย
สภาพตลาดในปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปเยอะจากเมื่อก่อน ในสายตาของฉัน เพราะมีการปรับปรุงให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวมากขึ้น แต่ก็ยังมีสภาพบางส่วนที่ยังคงเหมือนเดิมอยู่เพราะบ้านเรือนส่วนใหญ่ก็ยังสภาพเดิม บ้างก็ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา แต่ฉันว่าก็ดูคลาสสิกดี
ถ้าถามเรื่องของกิน ของกินที่นี้ก็อร่อยหลายอย่างที่ขึ้นชื่อ ก็จะมีเป็ดพะโล้, ขนมจีนนายเลิศ,ทอดมันปลากราย,ห้อยจ๊อนฤมล,ขนมเปี๊ยะรตนพร และกาแฟโบราณแป๊ะหลี ซึ่งรายการหลังเปรียบเสมือนเป็น landmark อีกอย่างของตลาดคลองสวนไปเสียแล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นกี่ร้อยคนที่ผ่านมาหน้าร้านกาแฟมักจะขอถ่ายรูปแป๊ะหลีไว้เป็นที่ระลึกกันแทบทุแคน และวันที่ฉันไปเป็นวันแรกที่มีให้บริการนั่งเรือชมคลอง คือเริ่มต้นจาก ตลาดคลองสวนไปจนถึงตลาดเปร็ง ระยะทางก็ประมาณ 8 กม. ( ถ้าจำผิดขออภัย) ใช้เวลาเดินทางชมสองฝั่งคลองไป-กลับ ประมาณชั่วโมงครึ่ง ค่าโดยสารก็คนละ 50 บาท เด็กยังไม่คิดตังค์
เมื่อไปถึงตลาดเปร็งต้องทำใจหน่อยนะ เพราะว่าค่อนข้างเงียบเหงา เพราะว่าที่นี่ไม่ได้ส่งเสริมเรื่องการท่องเที่ยว แต่ถ้าคิดว่านั่งเรือชมธรรมชาติ สองฝั่งคลองก็โอเคค่ะ ถ้าไปถึงตลาดเปร็งจะมีศาลเจ้าอายุ 102 ปี ตั้งอยู่สี่แยกของลำน้ำ (ถนนมีสี่แยกได้ คลองก็มีสี่แยกได้เหมือนกัน) ชาวบ้านแถวนั้นเรียกว่า "ศาลอาม่า" เป็นไม้สักแกะสลักเป็นรูปหญิงชาวจีน นำมาจากเมืองจีน เค้าเล่ากันว่าเมื่อก่อนนี้ ชาวบ้านที่ค้าขายผ่านไปผ่านมามักจะมาไหว้อาม่าเพื่อขอพร และขอให้ค้าขายร่ำรวย เป็นที่นับถือของคนแถวนั้นมาก
จะว่าไปบรรยากาศที่นี่ก็คล้ายๆกับตลาดน้ำดำเนินสะดวก ที่ จ.ราชบุรี ต่างกันก็ตรงที่ ที่นี่ไม่มีแม่ค้าพายเรือขายของรวมทั้งยังไม่คึกคักเท่า แต่ฉันว่าที่นี่ยังเป็นธรรมชาติอยู่มากกว่า เพราะว่าที่นี่เริ่มเป็นที่รู้จัก ยังไม่เป็นธุรกิจมากนัก ทางเทศบาลคลองสวนฯ กำลังปรับปรุงให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวมากขึ้น
ถ้าว่างเพื่อนๆก็ลองไปกันดูนะ ขับรถจากกรุงเทพฯแป๊บเดียวมาตามเส้นมอเตอร์เวย์ ก่อนถึงทางออก ฉะเชิงเทราจะมีป้าย เขียนว่าอ่อนนุชก็เลี้ยวซ้าย พอถึงสามแยกก็เลี้ยวขวาอีกที คราวนี้ก็วิ่งตรงไปตลอด จะมีป้ายบอกตลอดทางว่าไปตลาดร้อยปีคลองสวน หรือว่าจะนั่งรถทัวรก็ได้ ์ขึ้นที่ สถานีขนส่งเอกมัย ถามคนขายตั๋วว่าสายที่ผ่านตลาดเก่าร้อยปีคลองสวนสายไหน เดี๋ยวเค้าก็จะบอกให้ว่าต้องนั่งสายไหนมา หรือ บอกคนขายตั๋วเลยก็ได้ว่า ขอนั่งสายที่ผ่านตลาดร้อยปีคลองสวน
ถ้าเที่ยวตลาดเก่า100 ปีเรียบร้อยแล้ว จะแวะไปไหว้ "หลวงพ่อโสธร" ที่ อ.เมือง ฉะเชิงเทราก็ได้ ห่างกันแค่สิบกว่ากิโลเมตรเท่านั้นเอง.
|
